tag:blogger.com,1999:blog-60282686179552505102011-08-02T00:16:41.850+05:30யார் சொல்லியும் கேட்கா உலகு, நான் சொல்லியா கேட்கப் போகிறது? தெரிந்தே பேனா எடுத்தேன்; மை நிரப்பினேன்; என் விரல்கள் எழுத ஆரம்பித்தன. என் வரிகள் மாற்றத்தை கொண்டுவர உருவாக்கப் பட்டவை அல்ல, என் மனதின் ஏக்கங்களை சொல்லும் ஊடகமாய் தான் என் கவிதைகளைப் பார்க்கிறேன்.ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-61066854168010067972008-11-14T16:43:00.007+05:302008-11-20T10:12:20.827+05:30வனப்பு மிகுந்த ஆறிது - போகும்<br />வழியெல்லாம் பசுமைதந்த ஆறிது <br />மீனுக்கு வீடாயான ஆறிது - நாவறண்ட<br />செடிகொடியின் தாகம்தீர்த்த ஆறிது <br /><br />உடல்கள் கறைபோக்கிய ஆறிது - உடுத்தும் <br />உடுப்புகளை வெள்ளையாக்கிய ஆறிது <br />அருமருந்தை சுமந்துவரும் ஆறிது - சாறுகொண்டு <br />உயிர்கள் பிணிநீக்கும் ஆறிது <br /><br />தண்ணீரால் நிரம்பிய ஆறிது - உழவன் <br />வியர்வையைப் பயிராக்கிய ஆறிது <br />நிற்காமல் செல்லுகின்ற ஆறிது - அழுக்கை <br />வடிகட்டி நல்லூற்றாகிய ஆறிது <br /><br />விளையாட்டு திடலாகிய ஆறிது - சிறுவர் <br />மீன்களோடு நீந்திபழகிய ஆறிது <br />ஓடம்செல்ல பாதைதந்த ஆறிது - ஓடம்போல <br />வாழ்க்கையென பாடம்சொன்ன ஆறிது <br /><br />வற்றாமல் பயணித்த ஆறிது - இன்று <br />நீரின்றி புல்முளைத்து போனது <br />வறியோர்க்கும் சொந்தமான ஆறிது - இன்று <br />குள்ளநரிகளின் கைப்பிடிக்குள் போனது <br /><br />அணைக்குள் கைதாகிய ஆறிது - குடிசைகளை<br />அடியோடு மறந்துவிட்ட ஆறிது <br />பட்டணம் பார்க்கப்போன ஆறிது - நகருக்குள் <br />புட்டியில் வலம்வரும் ஆறிது <br /><br />பாலையைச் சோலையாக்கிய ஆறிது - ஆக்கிய <br />சோலையை பாலையுமாக்கிய ஆறிது <br />சுவடின்றி காணாமற்போன ஆறிது - ஏழையின் <br />சிரிப்பையுங் காணாமலாக்கிய ஆறிது<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-6106685416801006797?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-80370009073735145372008-11-11T11:58:00.009+05:302008-11-14T11:29:08.452+05:30மழலையின் முதல்நடையில் தாய்கொண்ட சிரிப்பு <br />தேர்வினில் வெற்றிபெற்ற மாணவனின் சிரிப்பு <br />அழகுராணி பட்டம்பெற்ற அழகியின் சிரிப்பு <br />காதலியின் முதல்முத்தத்தில் அவன்பூத்த சிரிப்பு... <br />அத்தனை சிரிப்பிற்கும் சற்றும் சளைக்கவில்லை <br />பல்லில்லா கிழவனின் பொக்கைவாய் சிரிப்பு!<br /><br />சிரிப்பையுங் காசாக்கும் நடிகனின் சிரிப்பு <br />குருவிற்கு பயந்த மாணவனின் சிரிப்பு <br />உழைப்பாளி உயிர்பிழியும் முதலாளியின் சிரிப்பு <br />ஒட்டுபெற வாக்களிக்கும் அரசியல்வாதியின் சிரிப்பு... <br />அத்தனை சிரிப்பினையும் போலியாய் ஆக்கியது <br />பல்லில்லா கிழவனின் பொக்கைவாய் சிரிப்பு! <br /><br />சுருங்கிய கண்இமைகளும் தோலில்லா நரம்புகளும் <br />தளர்ந்த நடையும் கூனியத் தோள்களும் <br />தெளிவில்லா குரலும் பல்லில்லா வாயும் <br />கிழவனை அருவருப்பாய் காட்டும் அடையாளங்கள்... <br />அத்தனை அடையாளங்களையும் அழகாய் காட்டியது<br />பல்லில்லா கிழவனின் பொக்கைவாய் சிரிப்பு!<br /><br />வயதெனும் பள்ளத்திலே காமமெனும் தண்ணீரிலே <br />குளிக்கையிலே உடலன்றி தெரியவில்லை <br />வயோதிக மேட்டினின்று காதலியைப் பார்கையிலே <br />உடலிச்சை இல்லாமல் மனமொன்றே தெரியும் <br />உடல்தாண்டி உணர்வுகளை ஆராதிக்கும்<br />பல்லில்லா கிழவனின் பொக்கைவாய் சிரிப்பு! <br />சிறிதும் கள்ளம் கபடம் இல்லாதது! <br />குழந்தையின் சிரிப்பைபோல தீங்கிலாதது! <br /><br />எதிர்பார்ப்பு ஏதுமில்லை ஏமாற்றும் எண்ணமில்லை <br />தானென்ற அகந்தையில்லை சுயநலம் சிறிதுமில்லை <br />அனுபவித்த வாழ்கையில் இன்னும்பெற ஆசையில்லை <br />நல்லதையே சிந்திக்கும் நல்லதையே போதிக்கும் <br />அனுபவத்தால் நிரம்பிய கிழவன் சிரிப்பில் <br />தீமையின் அறிகுறிகள் அணுகூட இருப்பதில்லை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-8037000907373514537?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-74078718837967204192008-11-10T09:36:00.005+05:302008-11-20T09:01:29.758+05:30பொறுப்பும் பொறுமையு மணிகலனாம்<br />அதனால்<br />கருவறை பெண்ணிற்கே சொந்தமானது<br />ஆணாய் பிறந்திட்ட காரணத்தால்<br />பிரசவிக்கும் சுகமெனக்கு வாய்க்கவில்லை<br /><br />கருவறைக்குள் அடைகாத்த அன்னையவள்<br />தொப்புள்கொடி அறுந்த பின்னும்<br />முடிந்ததென்று ஓடிஒளிந்து கொள்ளாமல்<br />பாலூட்டி தாலாட்டி சீராட்டினாள்<br />எனக்காக எனக்காக எனக்காகயென்று<br />ஓயாமல் பாடுபட்டு தளர்ந்து போகினாள்<br />மனைவிமாறி தாய்மாறி கிழவிமாறி<br />தவழுமிவள் இன்றொரு குழந்தையாகினாள்<br />வாய்ப்பைத் தவறவிட்ட ஆணெனும்நான்<br />குழந்தையான என்தாய்க்கு தாயாகிறேன்<br /><br />எவ்வுணவு ஒவ்வுமென அதையறிந்து<br />பல்லில்லா வாய்மெல்ல சாதகமாய்<br />பக்குவமாய் சமைத்து ஆறவைத்து<br />உருண்டையாய் பிடித்து ஊட்டிவிடுவேன்<br /><br />நெற்றியை விரல்களால் வருடிக்கொண்டே<br />கதைகள் பலசொல்லித் தூங்கவைப்பேன்<br />தூங்கிய நொடியே போய்விடாமல்<br />பக்கத்தில் படுத்தே வெம்மைதருவேன்<br /><br />படுக்கையில் சிறுநீர் கழித்தாலும்<br />அறியாமல் மலந்தனைக் கழித்தாலும்<br />மனதுள்ளுங் கொபங் கொள்ளாமல்<br />பணிவாய் படுக்கையை சுத்தம்செய்து<br />மீண்டும் பணிசெய்ய காத்திருப்பேன்<br /><br />கைகளால் சுமந்துசென்று ஆடைகளைந்து<br />நித்தம் வெந்நீரால் குளிப்பாட்டுவேன்<br />சுத்தமானத் துணியால் ஈரம்நீக்கி<br />புதிதாய் ஆடையுடுத்தி அழகுபார்ப்பேன்<br /><br />வேதங்கள் சொல்லுகிற கடவுள்தாம் <br />என்னையும் அன்னையையும் படைத்தானாம் <br />படைத்ததோ டெல்லாம் முடிந்ததென்று <br />கடவுளைப்போல் நிறுத்திக் கொள்ளாமல் <br />தன்னால் இயலும்வரை காத்துநின்றாளே!<br />இவளைக் கடவுளைவிடவும் மேலென்பேன் <br />அதனால் <br />நன்றியை கடவுளுக் கர்ப்பணித்தேன் <br />அன்பினை அன்னைக் கர்ப்பணித்தேன்<br /><br />குழந்தையாய் நானிருந்த காலத்திலேயே<br />அவள்தந்த அன்பினில் துளியைக்கூட<br />நான்தர வில்லை யென்றாலும்<br />குழந்தையாய் பாவித்து அணைக்கையிலே<br />ஆணாயிருந்தும் தாய்மையை உணர்கிறேன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-7407871883796720419?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-4174947441416199982008-10-30T08:12:00.001+05:302008-10-30T15:44:27.202+05:30நிறத்தினில் வெண்பாலாய் ஒருத்தி - நிறத்தினில்<br />பாலில்லா தே னீராய் இன்னொருத்தி <br /><br />குரலினில் மெல்லிசையாய் ஒருத்தி - குரலினில்<br />இசையில்லா பே ரிரைச்சலாய் இன்னொருத்தி <br /><br />அன்பினில் மழைநீராய் ஒருத்தி - அன்பினில்<br />நீரில்லா வற்றிய நதியாய் இன்னொருத்தி <br /><br />அழகினில் முழுநிலவாய் ஒருத்தி - அழகினில் <br />நிலவில்லா வெறித்த வானமாய் இன்னொருத்தி <br /><br />நகைப்பினில் விரிமலராய் ஒருத்தி - நகைப்பினில்<br />மலரில்லா கற்றாளைச் செடியாய் இன்னொருத்தி<br /><br />பார்வைதனில் தின்னுமலையாய் ஒருத்தி -பார்வைதனில்<br />அலையில்லா பெருங் கடலாய் இன்னொருத்தி <br /><br />கற்பினில் மூடுமாடையாய் ஒருத்தி - கற்பினில்<br />ஆடையில்லா விலங் கினமாய் இன்னொருத்தி <br /><br />ஒருத்தி ஒருத்தியாய் பலவொருத்திகள் - இருந்துமென் <br />அந்த ஒருத்தி இன்னுமேனோ தென்படவில்லை!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-417494744141619998?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-85627947648629670022008-10-17T13:57:00.009+05:302008-10-22T08:57:01.853+05:30முத்தாய் மாறிடுங் கனவை சுமந்து<br />மழைத் துளியாய் ஜென்ம மேடுத்தேன்<br />கார் மேகத்தி னின்று விடுபட்டு<br />பெருங் கடலினில் சிப்பியைத் தேடிப்பிடித்து<br />சூழுகிற துளிகளை யெல்லாம் ஓரங்கட்டி<br />வருகைக் காய்காத் திருக்கும் இதழ்நோக்கி<br />இலக்கினை தொடுகிற அரைநொடி முன்னே<br />காற்றெனும் அம்பு மார்பினில் பாய்ந்து<br />பெருங்காயத் துடனே கடலினுள் வீழ்ந்தேன்<br /><br />மாண்டு போனமழைத் துளிக ளெல்லாம்<br />பிணமாகி நன்னீர் உப்பாய் ஆகியது <br />தோற்றுப் போனதால் மனம் துவண்டு <br />சவக் கிடங்கில் வீழ்ந்து கிடக்காமல் <br />மீண்டு மீண்டும் முத்தாய் பிறக்க <br />நெருப்பை யுண்டு ஆவி ஆகி<br />மெல்லமெல்ல மேலேறி ஆகாயம் அடைந்து <br />மேகத்தின் வியர்வை சுரப்பிக்குள் நுழைந்தேன் <br /><br />பரந்த ஆகாய குடிலி னுள்ளே<br />குளிர்ந்த காற்று இதமாய் தழுவ<br />ஆண் மேகமும் பெண் மேகமும் <br />காதல் கொண்டுக் கட்டிப் புரள <br />வியர்வை சுரப்பியி லிருந்து விடுபட்டு <br />மழையாய் மாறிய துளியி லொன்றாய் <br />மேகத்தை விட்டு பயண மானேன் <br /><br />தலைவிதி என்னை அலைக் கழிக்க <br />மலை சரிவில் துளியாய் நான்வீழ்ந்தேன்<br />மிகநீண்ட முயற்சி பலன் கொடுக்க <br />துளிகளை சேர்த்து அருவியாய் மாறி <br />காடுமேடு பள்ள மெல்லாம் கடந்து <br />மறுபடி பெருங்கடல் அடைத்து விட்டேன் <br /><br />முத்தாய் மாறிடுங் கனவை சுமந்து <br />பிறிதோர் பயணத்திற் குத்தயா ராகிறேன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-8562794764862967002?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-49249281581321787952008-10-16T09:45:00.012+05:302008-10-31T10:50:47.598+05:30<span style="font-size:78%;color:#ffcc99;"><em>(ஹைக்கூ - ஜப்பானிய மொழியில் எழுதப்படும் ஒரு வகை கவிதை. மூன்று வரிகளில் இடம் பெரும் இக்கவிதை, 5-7-5 என்னும் அசைகளில் 3 வரிகளில் இடம் பெறும்முதல் வரி - ஒரு குறிப்பை அல்லது நிகழ்வை குறிக்கும். இரண்டாவது வரி - முதல் வரிக்கு முரண்பாடான <span class="">குறிப்பை அல்லது நிகழ்வை </span>குறிக்கும். மூன்றாவது வரி - முதல் இரண்டு வரிகளையும் தொடர்பு படுத்திய இன்னொரு குறிப்பை அல்லது நிகழ்வை குறிக்கும். இதை ஒரு வழிகாட்டுதலாக எடுத்து, தமிழில் 4-5-4 எனும் முறையில் கவிதை எழுத முற்படுகிறேன்.)</em></span><br /><br />இரவினில் தொலைந்த விண்மீ னிரண்டு<br />வெயிலில் கறுத்து பகல் வெளிச்சத்தில் வெளிப்பட்டது<br />இமைகள் மூடிய உனது விழிகள்!<br /><br />வான வில்லின் நிறங்கள் ஏழென்பர்<br />ஒற்றைநிற வான வில்லைதான் தினமுங் காண்கிறேன்<br />காரிருள் வர்ணத்தில் உனது புருவங்கள்!<br /><br />பௌர்ணமி கழிந்து அமாவாசை யானது<br />வடிவம் பிறையாக தேயவில்லை பொலிவுங் குறையவில்லை<br />களங்கமிலா முழுநிலவாய் உனது முகம்!<br /><br />சூரியனை விடாமல் பார்க்கும் சூரியகாந்தி<br />தரிசனம் கிடைத்தும் தலைநிமிர்ந்து பார்க்க தயக்கம்<br />கன்னஞ் சிவந்த உனது வெட்கம்!<br /><br />சொன்னதைச் சொல்லுமாங் கிளிப் பிள்ளை<br />திரும்ப திரும்ப சொல்லியுஞ் சொல்ல மறுப்பதேன்<br />காதலை சொல்லியும் உனது மௌனம்<br /><br />வருடத்தில் மூன்று திங்கள் வசந்தம்<br />என்குடிலுக்கு மட்டும் வருடத்தில் ஒரே தினம்<br />கல்லறைமுன் மலர் செண்டுடன் நீ!<br /><br />பூமிக்குள் புதைந்து போன யென்னை<br />பெயர்சொல்லி எழுப்பினள் முத்த மிட்டுத் தழுவினள்<br />அவள்பெற்ற பிள்ளைக்கு எனது பெயர்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-4924928158132178795?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-79592997694432184902008-10-14T10:02:00.001+05:302008-10-24T09:14:01.655+05:30நித்திரையில் எட்டுக் கழிய<br />நித்தியக் கடன்களில் ரெண்டுக் கழிய<br />வேலையில் எட்டுக் கழிய<br />பேருந்துப் பயணத்தில் ரெண்டுக் கழிய<br />உண்பிக்க ரெண்டுக் கழிய<br />கிழமையி லிருபத் <span class="">திரண்டைக் கழித்தேன் </span><br /><span class="">மீத மிருப்ப திரண்டே மணித்துளி </span><br /><span class="">பெற்ற வருக்கு செல்ல மகனாக </span><br /><span class="">கட்டிய வளுக்கு நல்ல கணவனாக </span><br /><span class="">பெற்ற பிள்ளைக்கு அன்பு அப்பனாக </span><br /><span class="">காட்டிக்கொள்ள <span class="">யிருப்ப திரண்டே மணித்துளி </span></span><br /><span class=""></span><br /><span class="">உதரம் நிரப்ப உணவு வேண்டும் </span><br /><span class="">உணவை வாங்க காசு வேண்டும் </span><br /><span class="">உறுப்பை மறைக்க உடை வேண்டும்</span><br /><span class="">உடையை வாங்க காசு வேண்டும் </span><br /><span class="">இரவினில் தூங்க கோரைப்பாய் வேண்டும் </span><br /><span class="">பாயினை வாங்க காசு வேண்டும் </span><br /><span class="">காசு வேண்டும் காசு வேண்டும் </span><br /><br /><span class="">காசு <span class="">காதலையுங் </span>கொடுக்கு மாதலால்</span><br /><span class="">காசைப் பொழியும் வேலை </span><br /><span class="">விருப்பமான இன்னொரு மனைவி யானது </span><br /><span class="">காதல் அன்பைமட்டுங் கொடுக்கு மாதலால்</span><br /><span class="">மனைவி பொழியுங் காதல் </span><br /><span class="">விருப்பமில்லா இன்னொரு வேலை யானது </span><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span class="">அவ சரமாய்</span> அலுவலகம் நுழைந்து </span><br /><span class="">நேரத்தைப் <span class="">பதி வேட்டில்</span> பதிவாக்கி </span><br /><span class="">தாண்டிச்செல்லு மெல்லோருக்கும் <span class="">வணக்கஞ் சொல்லி</span> </span><br /><span class=""><span class="">இருக் கைக் </span>கிருக்கச் சென்றால்</span><br /><span class="">இருக்க இடமில்லை </span><br /><span class="">கோப்புகளால் <span class="">மறைந் திருந்த</span> திருக்கை </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">நேற்றைய கோப்புகள் <span class="">நிலுவையி லிருக்க</span> </span><br /><span class="">இன்றைய கோப்புகள் சிலுவையாய் வலிக்க</span><br /><span class="">சிறுநீர் கழிக்கவும் நேரம் ஒதுக்காமல் </span><br /><span class="">சிரமத்தொடே கோப்புடன் நடந்த போராட்டத்தில் </span><br /><br /><span class="">இன்றும் தோல்வி விடாதுத் துரத்த </span><br /><span class="">மேலாளர் வார்த்தைகள் தவறாய் சிதற </span><br /><span class="">தலைவலி அழுத்தமும் சேர்ந்து கொள்ள </span><br /><span class="">அலுவல் நேரம் முடித்த பின்னும் </span><br /><span class="">அலுவல் பணி முடிந்த பாடில்லை </span><br /><br /><span class="">வேலையை <span class="">முடிக் கும்வை</span> ராக்கியத்தில்</span><br /><span class=""></span><span class="">கூடுதல் நேரம் கூடுதல் சிரத்தையுடன்</span><br /><span class="">இன்றைய பணிகள் இனிதே முடிந்தது </span><br />நாளைய போருக்கு மனதைத் தயாராக்கி<br /><span class=""></span><br /><span class="">வேலை முடிந்து களைப்பாகி </span><br /><span class="">வீட்டை வந்து <span class="">சேருகையில்</span></span><br /><span class="">காதல் துளிகூட நினைவில்லை </span><br /><span class="">தூக்கம் இமைகளை மூடினாலும் </span><br /><span class="">காதலோடு </span><br /><span class="">கையில் பாலோடு </span><br /><span class="">கட்டிலைப் பார்க்கும் மனைவியுடன் </span><br /><span class="">உடல் மட்டுமிணைந்து </span><br />தினந்தினம் <span class="">காதல் அரங்கேறத்தான் செய்கிறது </span><br />தினசரிக் காலஅட்டவணையில்<br />திணிக்கப் பட்டவொரு நிகழ்வாய்<br />தினந்தினம் <span class="">காதல் அரங்கேறத்தான் செய்கிறது </span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-7959299769443218490?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-24209270002315500642008-10-08T11:24:00.000+05:302008-10-10T09:14:59.781+05:30கோடி விண்மீன் ஒளியை வுமிழ்ந்தும்<br />அகல் விளக்கைத்தேடி இரவைக் கழிக்கையில்<br />ஒற்றை விண்மீன் பகலில் முளைத்து<br /><span class=""></span>இருள் அரக்கனை <span class="">விரட்டி யடித்து</span><br /><span class="">இயற்கையி னழகை</span> அம்பல மாக்கியது<br /><span class=""></span>விரல்களால் பொத்திவைத்த பெண்ணின் முகம்<br />காதலன் விரல்தொட்டு விரல்களை நீக்கையிலே<br />மெல்ல மெல்ல காணும் அழகினைப்போல் <br /><span class=""></span><br />பூ கோளத்தின் சின்னஞ் சிறிதாய்<br />அணுத் துகளை எண்ணு கையில்<br />இப் பூகோளமே அணுவைப் போல<br />சிறிதா யானது பெரிய அண்டவெளியில்<br /><span class="">தலையே உலகம் தலையே சகலமாய் </span><br /><span class="">வாழும் தலைவாழ் உயிரினம்போல் </span><br /><span class="">பூமியை முடிவாய் <span class="">எண்ணு கையில்</span> </span><br /><span class=""><span class="">எல்லை யின்றி</span> <span class="">நீண்டு செல்லும்</span></span><br /><span class=""><span class="">அண்ட </span>வெளியை அறிந்திடு வேனோ?</span><br /><br /><span class="">விளையாட்டாய் எனைநானே சுற்றியதால்<br />நிலை தடுமாறி பையில்கிடந்த காசுசிதற<br />தலை சுற்றி கீழே விழுந்தேன் </span><br /><span class=""><span class="">சுற்றும்</span> பூமியைக் கண்டேன்</span><br /><span class="">பூமியைச் சுற்றும் நிலவினைக் கண்டேன் </span><br /><span class="">சூரியனைச் சுற்றும் கிரகங்களைக் கண்டேன் </span><br /><span class="">அந்தரத்திலே பிடிப்பேதுமின்றி சுழலும் வித்தை </span><br />உடலிருந்தும் உயிரில்லா சடலம்போல<br />நான் அறிவிருந்தும் அறியாத வித்தை<br /><span class=""></span><br /><span class="">சக்கரம் சுழல சுழல </span><br /><span class="">ஒட்டியிருந்த சேறும் விலகி ஓடிற்று</span><br /><span class=""><span class=""></span>அகிலமோ </span><br /><span class="">யாரையும் <span class="">வேண்டா மென</span> எறியாமல் </span><br />காந்தம்போல் இறுக்கிப் பிடித்தும் கொள்ளாமல்<br />மடியினில் தவழ சாதகமாய்<br /><span class="">ஈர்ப்பு விசையால் அரவணைத்தது</span><br />குழந்தையை கட்டிக் கொள்ளும் அன்னையைப்போல்<br /><br />வினாக்கள் எழுகிற போதினிலும்<br />விடைகளை அறிவதில் ஆர்வம் காட்டாமல்<br />படைப்பின் ஆச்சரியத்தில் உறைந்து நிற்கின்றேன்<br /><span class="">படைப்பின் ரகசியம் ஆராய முற்படாமல் </span><br /><span class="">அதின் அதிசயங்களை ஆரவாரமின்றி ரசிக்கின்றேன் </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-2420927000231550064?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-82704040656824688772008-10-06T12:38:00.000+05:302008-10-06T15:13:48.204+05:30சின்ன அணுவைப் <span class="">படைத்ததும்</span> நீயே<br />பே ரண்டத்தைப் படைத்ததும் நீயே<br />ஒளியாய் வந்ததும் நீயே<br />இருளால் ஒளியை மறைத்தும் நீயே<br />பஞ்ச பூதங்களாய் இருப்பதும் நீயே<br />பருவத்திற் கேற்ப<br />அதை மாறச் செய்வதும் நீயே<br />பிறப்பை கொடுத்தும் நீயே<br /><span class="">கூடவே</span> இறப்பை அனுப்பியதும் நீயே<br />தெரிந்த தெரியாத<br />அறிந்த அறியாத<br />அனைத்திலு மனைத்துமாய் இருப்பதும் நீயே<br /><br />ஆணென பெண்ணென இருவரைத் தந்து<br />காம <span class="">மென்னுங்</span> கடலினில் தள்ளி<br />மனதை இணைத்து<br />உடலைப் பிணைத்து<br /><span class="">உயிரணு இரண்டை ஒன்றா யிணைத்து</span><br /><span class=""><span class="">என்னை பிறக்கச்</span>செய்தாய் ஓருயி ராக்கி</span><br /><span class="">தன்னந் தனியாய் </span><span class="">பிறந்த போதும்</span><br /><span class="">சொந்தங்கள் பந்தங்கள் ஈந்ததும் நீயே </span><br /><span class=""></span><br />எங்கிருந்து வந்தேன்?<br />எங்கு வசிக்கிறேன்?<br />எங்கே செல்வேன்?<br />யாதும் அறிகிலேன் பராபரனே<br />அறியா வண்ணமென்<br />நினைவை சூனிய மாக்கியதும் நீயே<br /><br /><span class="">அழகாய் பட்டது கண்கள் ரசித்தன</span><br /><span class=""><span class="">சுவையா யிருந்தது </span>நா ருசித்தது</span><br /><span class="">சத்தம் எழுந்தது செவிக் கேட்டது </span><br /><span class="">மணம் வீசியது மூக்கு நுகர்ந்தது</span><br /><span class="">மௌனம் கலைந்தது வாய் பேசியது </span><br /><span class="">புலன்கள் அலைந்தன காரணி<span class="">க ளிருந்ததால்</span> </span><br /><span class="">படைப்பின் நாயகனே!</span><br /><span class="">புலனடக்கம் வேண்டு மென்றாலும்கூட </span><br />புலன்களை<br /><span class="">அதன் காரணிகளைப் படைத்தும் நீயே</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">வாழ்வதற்காய் கனிகள் உண்டேன்</span><br /><span class="">வாழ்வதற்காய் காய் கறிகள் உண்டேன்</span><br /><span class="">வாழ்வதற்காய் மீனை உண்டேன் </span><br /><span class="">வாழ்வதற்காய் மாமிசம் உண்டேன்</span><br /><span class="">எல்லாம் வற்றி போயினும் </span><br /><span class="">வாழ்வதற்காய் பிறிதோர் மனிதனை உண்பேன் </span><br /><span class="">கொலைத்தொழில் <span class="">தவறே யாகினும்</span> </span><br /><span class="">வயிற்றை <span class="">பசியைக் </span>கொடுத்தும் நீயே </span><br /><br /><span class="">யுகங்கள் பலகோடி சுழன்றிட்டது </span><br /><span class="">நேற்று வந்தவன் இன்றில்லை </span><br /><span class="">இன்று வந்தவன் நாளையில்லை </span><br /><span class="">நேற்று ஜெயித்தவன் </span><br /><span class="">இன்றைய மனிதனின் நினைவில் இல்லை</span><br /><span class="">இன்று பிறந்த நான்கூட </span><br /><span class="">நாளைய மனதில் இருக்கப் போவதில்லை </span><br /><span class="">நிலையே யில்லா பூமியிலே </span><br /><span class="">எனைப் <span class="">படைத்ததின் நோக்கமும் </span>விளங்கவில்லை </span><br /><span class="">புரியா வண்ணம் </span><br /><span class="">என்னுள் அறியாமையை விதைத்ததும் நீயே </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">வாழ்க்கையெனும் பொம்ம லாட்டத்திலே </span><br />வெறும் பொம்மையாக நானிருக்க<br />ஆட்டு விக்கும் கருவியாயும்<br />நீயே நிற்கிறாய்...<br /><span class="">அறிமுகம் செய்தாய் </span><br /><span class="">நானும் அறிமுக மானேன் </span><br /><span class="">ஆட்டி விட்டாய் </span><br /><span class="">நானும் ஆடிக் கொண்டிருக்கிறேன் </span><br /><span class="">போதுமென நினைத்தால்</span><br /><span class="">நீயே எடுத்தும் கொள்வாய் </span><br /><span class="">மொத்தத்தில் </span><br /><span class="">செய்கையும் நீயே</span><br /><span class="">செயல் புரிவதும் நீயே </span><br /><span class="">எல்லாம் புரியாததைப் போலவே </span><br /><span class="">யாருக்காய் </span><br /><span class="">இந்நிகழ்ச்சி நடத்துகிறாய் என்பதும் புரியவில்லை</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">எல்லாம் கொடுத்த வுன்னிடத்தில் </span><br /><span class="">பதில்கிடைக்<span class="">கா தோயென வேண்டிநின்றேன்</span></span><br /><span class="">என் அறியாமை நோயினை போக்கி </span><br /><span class="">போகின்ற பாதையில் வழிநடத்தி </span><br /><span class="">சரியிது தவறிது புரியவைத்து </span><br /><span class="">என் கடமை இதுவென்று சொல்லித்தந்து </span><br /><span class="">நிறைவாய் செய்திடவும் துணைபுரிவாய் </span><br /><span class=""><span class="">அனைத்துமானவனே</span>!</span><br /><span class="">என் வாழ்க்கைக் கொளியூட்டும் குருவாக<br />நின்னை நினைத்து சரணடைகிறேன் </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-8270404065682468877?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-45386333737036866172008-10-01T08:35:00.000+05:302008-10-01T10:06:35.239+05:30இரைதேடித் <span class="">திரிந்தாலுங்</span><br /><span class="">கூண்டிலிருக்குந் </span><br /><span class="">தன்னினையின் அரணை யெண்ணி</span><br /><span class="">எக்<span class="">கணமுந் </span>தவித் திருக்கும் பறவைபோல </span><br /><span class="">உன்னுயிரை எனதாய் நினைந்தே </span><br /><span class="">நொடிப் <span class="">பொழுதையுங் கடத்தி வந்தேன் </span></span><br /><span class=""></span><br /><span class="">தலைவன் குறித்து விட்டவாழ் நாள்களிலே </span><br /><span class="">நீயின்றி ஒருபகுதி கான<span class="">லா யானது</span></span><br /><span class="">எஞ்சிய<span class="">நா ளையெல்லாம் உன்னோடு உறவாட</span></span><br /><span class=""><span class=""><span class="">ஓடோடி வந்தேன் </span></span></span><br /><span class="">தாகம் கொண்ட காக்கையாய் </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">வாரங்களாய் </span><br />மாதங்களாய்<br /><span class="">தேக்கிவைத்த ஆசைகளை </span><br /><span class="">திறந்துவிட யெண்ணி உன்வாசலை யடைந்தேன் </span><br /><span class="">ஆனால்</span><br /><span class="">உன்னுலகம் அந்நியமாய்ப் பட்டது </span><br /><span class="">புதிய மனிதர்கள்</span><br /><span class="">பதிய உறவுகள் </span><br /><span class="">புதிதாய் முளைவிட்ட பாசமென </span><br />உன்னுலகம் அந்நியமாய்ப் பட்டது<br /><span class="">கண்டதும் ஓடிவந்துக் </span><br /><span class="">கட்டிக்கொள் வாயென நினைத்த<span class="">வுன்னைக்</span></span><br /><span class="">கட்டிப்போட்ட இவைகளை </span><br /><span class="">எதிரிகளாய் நினைத்ததில் தவறில்லைதான் </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">உன்பிரிவு தந்த வேதனைகளை</span><br /><span class="">மூடி வைத்த ஆசைகளை </span><br /><span class="">மீள முடியா அவஸ்த்தைகளை </span><br /><span class="">பேசயெண்ணி மெல்ல வாய்திறந்தேன் </span><br /><span class="">அதற்குள் முந்திக் </span>கொண்டாய்<br /><span class="">புதிய உலகின் சந்தோசங்களை </span><br /><span class="">நானில்லாமல் </span><span class="">ஒரேசீராய் ஒப்புவித்தாய் </span><br /><span class="">வீட்டுத் திண்ணையின் பூஞ்செடிகூட<br />நெஞ்சைக் கிழிப்பதைப்போல் எட்டிப்பார்த்தது </span><br /><span class="">எனைமறந்து நீரூற்றிய வேளையிலே </span><br /><span class="">அந்தச் செடிகூட </span><br /><span class="">பாசத்தை </span><span class="">கூறுபோட்டு எடுத்துக்கொண்டதாய் ஓர்உணர்வு </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">பாசப் பங்கீட்டில் </span><br /><span class="">பக்கத்தி லிருந்தோர் ஆதிக்கம் பெற்றார் </span><br /><span class="">தூரத்தில் இருந்ததனால் </span><br /><span class="">தூரத்தில் வைத்தே வேடிக்கை பார்த்தாய்</span><br /><span class="">மூச்சுக் காற்றும் </span><br /><span class="">விலகிப் போனதாய் ஒருநொடி வுணர்ந்தேன்</span><br /><span class="">ஒருதுளி விழிநீர் பீறிட்டு வந்தது </span><br /><span class="">சந்தோசத்தையே ரசிக்கு முன்விழிகளுக்கு </span><br /><span class="">என்கண்ணீர் வியர்வையாய் தோன்றியதில் வியப்பில்லை </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">பொய்யாய் அழநினைத்து வெங்காயம் வெட்டினாய் </span><br /><span class="">வழியாத கண்ணீரைத் துடைக்க </span><br /><span class="">ஆயிரம் விரல்கள் தயாரா யிருந்தன</span><br /><span class="">உன்னுலகின் பெரிய வட்டத்திலே </span><br /><span class="">என்விரல்களும் அன்பும் காணாமற்போயின </span><br /><span class="">மெய்யாய் இதயம் அழுதபோதும்</span><br /><span class="">அசலுக்கு நிகராக பொய்யாய் சிரித்தேன் </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-4538633373703686617?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-53975655016492540822008-10-01T08:30:00.000+05:302008-10-01T08:31:20.560+05:30<p>பெரியவன் ஆகிவிட்டேன்<br />இனி,<br />அன்னையவள் கொஞ்சல்களை<br />அவள் அருகாமைதரும் வெம்மையினை<br />கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் மறந்திடல் வேண்டும்</p><span class=""></span><p><br />இனி,<br />தந்தை காசுப்பணம் கொடுக்கமாட்டார்<br />பெற்றக் கடனைத் தீர்த்துவிட்டார்<br />வளர்த்தக் கடனைத் திருப்பிக்கேட்பார்<br />தொல்லையென நினைக்கு முன்னே<br />திரவியம்தேட தொலைதூரம் போகவேண்டும் </p><p><br />இனி,<br />தீங்கறியா தூய நெஞ்சில்<br />கர்வம் பேராசை காமம்குரோதம்<br />பேரூண்டிப்பிரியம் பொறாமை சோம்பேறித்தனம்<br />கொடும்பாவங்க ளேழும் பாய்ச்சல் வேண்டும் </p><p><br />இனி,<br />சண்டையிட்ட மறுகணமே கூட்டாகும்<br />மழலைஎனும் பருவம் மாறி<br />தட்டித்தட்டி வலுவாக்கி<br />பழிதீர்க்கவேண்டுமென்று பரம்பரைக்கே வுரைத்தல் வேண்டும் </p><p><br />இனி,<br />மண்தரையில் புரண்டு விளையாடக் கூடாது<br />மூக்கு சளியைக்கூட<br />தன்போக்கில் வழியவிடக் கூடாது<br />கெளரவம் என்ற பெயரினிலே<br />இன்னும் அவஸ்த்தைகள் பலநூறு படவேண்டும் </p><span class=""></span><p><br />இனி,<br />செய்கையெல்லாம் குறும்பாய் ரசித்தோரும்<br />விளையாட்டைக்கூட வினையென சொல்வார்<br />கேட்டதையே செய்ய துணிந்தாலும்<br />நல்லவன்போல் நடிக்கப் பழக வேண்டும் </p><p><br />இனி,<br />பிள்ளைக்காக தன்னுயிரையே பணயமாக்கும்<br />பெற்றோரின் குணம்மறந்து<br />நண்பன் காதலி அண்டை வீட்டாரென<br />நாற்றத்தை மணமென்று நுகர வேண்டும் </p><span class=""></span><p><br />இனி,<br />சுதந்திரமாய் மலர்ந்த சிரிப்பைக்கூட<br />இடம்பார்த்து மனிதரின் குணம்பார்த்து<br />நன்மையை யோசித்தே சிரிக்க வேண்டும் </p><p><br />பெரியவன் ஆகிவிட்டேன்<br />இனி,<br />சந்தோசம் என்பதை மறந்துவிட்டு<br />சந்தோசமாய் இருப்பதாய் நடிக்க வேண்டும்</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-5397565501649254082?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-13245338236759931722008-09-26T15:06:00.000+05:302008-10-07T09:04:05.215+05:30ஞாயிற்றுக்கிழமை சாயுங்காலம் ஐந்துமணி<br />கடற்கரைக் காற்றோடு<br />இனியவளின் ஸ்பரிசத்தையும் நுகரும்வேளை<br /><span class=""></span><br /><span class="">பிந்தியே பிரவேசிக்கும் நான் </span><br /><span class="">இன்று,</span><br /><span class="">அரைமணிநேரம் முன்னரே வந்திட்டேன் </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">இமைகளை மூடாமல் காதலிக்காய் </span><br /><span class="">காத்திருக்கும் சுகம்தனை அறிந்துக்கொண்டேன் </span><br /><span class="">இன்றாவது வந்தேனாயெனும் தொனியில் </span><br /><span class="">இங்குமங்கும் தேடிச்சுழலும் விழிகளைக்கண்டேன் </span><br /><br /><span class="">சீண்டிப் பார்க்கும் கடலலையும் </span><br /><span class="">கீழே சாய்க்கபோராடும் கடற்காற்றையும் </span><br /><span class="">எதிர்கொள்ள முடியாமல் அஞ்சியபோது</span><br /><span class="">கையசைத்துக் கூப்பிட்டாள்</span><br /><span class="">அன்னையைக் கண்டசேய்போல </span><br /><span class="">அச்சம்நீங்கி அவளை ஆராயமுற்பட்டேன் </span><br /><span class=""><span class=""></span></span><br /><span class="">வியப்பில் ஆழ்ந்த கருவிழிகள்<br />விரிந்து என்னையே விழுங்கக்கண்டேன் </span><br /><br /><span class="">நாணத்தால் முகம் சிவக்க </span><br /><span class="">அங்க மெல்லாம் பொலுவுபெற </span><br /><span class="">ரத்த நாளம் நரம்புகளும் </span><br />சுறுசுறுப்பாய் காதலை எடுத்துச்செல்ல<br /><span class="">அழகாய் தெரிந்தாள் இதுவரையில்லாமல்... </span><br /><br /><span class="">குறும்பான புன்னகையை </span><br />துறுதுறு வார்த்தைகளை<br />செல்லமான சீண்டல்களை<br />இதமான சில்மிஷங்களை<br />இப்படி தொலைந்துபோனதாய் எண்ணிய<br />அத்தனையும் பார்த்துப்பார்த்துப் பரவச மானேன்<br /><br />அவசரமாய் ஓடிவந்து<br />அரைகுறையாய் பேசிவிட்டு<br />காதல்நீர் வற்றிப்போனதாய் நினைத்திருந்தேன்<br />இன்றோ,<br />காதலும் காதலியும் பசைபோல ஒட்டிக்கொள்ள<br />விடைபெற துணிச்சலின்றி தவியாய்தவிக்கிறேன்<br /><span class=""></span>சீக்கரமாய் வந்ததினால்...!<br /><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-1324533823675993172?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-14253616249128023592008-09-26T09:41:00.000+05:302008-09-26T10:53:05.848+05:30என்போக்கிலேயே பயணிக்கிறேன்<br />எனக்கென தனிவழியினில் தான்யோசிக்கிறேன்<br /><span class="">நினைப்பது தவறேயாயினும் <span class="">பகிரங்க மாய்</span>சொல்கிறேன்</span><br /><span class="">செய்கையிலே குற்றம்கண்டாலும் செய்தேதீருவேன் </span><br /><span class="">இதை மதியீன மென்பார் </span><br /><span class="">எனை நாசக்கார னென்பார் </span><br /><span class="">சூட்சமக்காரர்களின் சூட்சிக்கஞ்சி ஒடுங்கி</span><br /><span class="">கானகத்திநூடே குடிபுகுந்திட மாட்டேன் </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ஒட்டுண்ணியாய் வாழுமிவர் </span><br /><span class="">வாழ்வதற்காய் சூழலுக்கு நெகிழ்ந்துபோகிறார் </span><br /><span class="">மனத்தை ஊமையாக்கி </span><br /><span class="">மூளையை அறிவீனமாய் யோசிக்கசொல்லி </span><br /><span class="">பிழையாய் வாழ்கிறார் </span><br /><span class="">கேட்டால் புத்திசாலித்தன மென்பார் </span><br /><span class="">அண்டைவீட்டுத் துயரில் மகிழ்ச்சிகாணுவார் </span><br /><span class="">இவர் அநியாயம் நடக்கையிலே </span><br /><span class="">தட்டிக்கேள துணிவின்றி தள்ளிநிற்கிறார் </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">நிதர்சனத்தை நானுணர்ந்தே யிருக்கிறேன்</span><br /><span class="">மூடனென்றும் பித்த னென்றும் </span><br /><span class="">ஏளனமாய் பார்க்குமிந்த </span><br /><span class="">வாய்வீச்சு வீரர்களின் வீணானபேச்சுக்கள் </span><br /><span class=""><span class="">நல்லெண்ணங் </span>கொண்டயாரையுமே தீண்டியதில்லை </span><br /><span class="">அதை நானறிவேன்</span><br /><span class="">நிதர்சனத்தை நானுணர்ந்தே யிருக்கிறேன்</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">பழுதான நெஞ்சத்திற்கு </span><br /><span class="">என்செயல்கள் </span><br /><span class="">நேர்த்திசெய்யும் மருந்தென்பதை உணராவிடில் </span><br /><span class="">காயத்தை நெடியாக்கும் காரணியாய் நான்தெரிவேன் </span><br /><span class="">உண்மையை நியாயத்தை எடுத்துரைக்க </span><br /><span class="">எக்கணமும் யாரிடமும் அஞ்சமாட்டேன் </span><br /><span class="">கருநாகக் கோட்டையிலே யிருந்தாலும்</span><br /><span class="">மண்டியிட்டு உயிர்பிச்சைக் கேட்கமாட்டேன் </span><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span class="">புராணங்கள் சொல்கேளேன்</span><br /><span class="">சாஸ்திரங்கள் சொல்கேளேன் </span><br /><span class="">நன்மை யொன்று நிகழுமாயின் </span><br /><span class="">வரம்புகளை<span class=""> உடைத்தெறிய துளிகூட தயங்கமாட்டேன் </span></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span>இப்படித்தான் நானிருப்பேன்!?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-1425361624912802359?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-85120879543517177072008-09-25T09:22:00.000+05:302008-09-25T13:12:57.503+05:30<strong>பேருந்து நிறுத்தம் - அ<br /></strong><br />பேருந்துநிறுத்தத்தில்<br /><span class="">அந்த பேருந்துநிறுத்தத்தில் அழகான ஒருதேவதை </span><br />பக்கத்தில்<br /><span class="">அவள்பக்கத்தில் நெருக்கமாய் அவள்காதலன் </span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class="">துவிசக்கரவண்டியில் சுத்திவந்தேன் பாரு</span><br /><span class="">அவள் கண்களையும்</span><br /><span class="">கொஞ்சம் சொக்கவச்சேன் பாரு</span><br /><span class="">என்</span><span class="">வண்டிக்கும் பேருந்துக்கும்</span><br /><span class="">இடையில்வந்த சின்ன குழப்பத்தில்</span><br /><span class="">நான்அவளின் காதலனாகிப் போனேன்பாரு</span><br /><br /><br /><span class="">இணையத்தில் புகுந்து கவிதைசுட்டேன்</span><br /><span class="">சரளமாய் ஆங்கிலம் பேசி</span><br /><span class="">மயக்கும் வார்த்தைகள் ஆயிரம் சொல்லி </span><br /><span class="">அவளிதய கூண்டையும் சுட்டேன்</span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class="">பூங்கா சென்றோம் செலவுவைத்தாள்</span><br /><span class="">கடற்கரையில் நடைபயின்றோம் செலவுவைத்தாள்</span><br /><span class="">செலவுவைத்தாள் நானும் செலவுசெய்தேன் </span><br /><br /><br /><span class="">என்அறைக்கு வரவழைத்து </span><br /><span class="">முத்த மொன்றை நான்கொடுக்க</span><br /><span class="">மொத்தத்தையும் அவள் அவிழ்க்க </span><br /><span class="">செலவழித்த காசையெல்லாம் பெற்றுவிட்டேன் மொத்தமாக </span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class="">பேருந்துநிறுத்தத்தில்<br />அந்த பேருந்துநிறுத்தத்தில் அழகான அதேதேவதை<br />பக்கத்தில்<br />அவள்பக்கத்தில் நெருக்கமாய் அவள்காதலன் </span><br /><span class="">இனியவள் எனக்காய் காத்திருப்பாளோ?</span><br />இல்லையெனில்<br />அவன்மார்பினில் பள்ளிகொள் வாளோ?<br /><br />நானறியேன்...<br /><br /><br /><strong>பேருந்து நிறுத்தம் - ஆ</strong><br /><br /><span class="">இந்தப் புதிய முகவரியில்தான்<br /></span>எனது அடுத்தகாதல் அரங்கேறப்போகிறது...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-8512087954351717707?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6028268617955250510.post-74275385585915130172008-09-24T09:26:00.000+05:302008-09-24T12:32:25.390+05:30துணிதுவைக்க சமைத்திட மாவாட்ட<br />துப்பரவுசெய ஊண்கெடாமல் காக்கயென<br /><span class="">எத்தனையோ எந்திரங்கள் கிடைத்திட்டன</span><br />அறிவியலால் <span class=""><span class="">நேரம் மிச்சமாகிவிட்டது</span>!</span><br /><span class=""><span class="">குழந்தாயென</span> ஓடிவருவாளென காத்திருக்கிறேன் </span><br /><span class="">வெகுநேரமாய்...</span><br /><span class="">தொலைக்காட்சிப்பெட்டியில் தொலைந்துபோன செவிகளிலே </span><br />இறைவா!<br /><span class="">எனக்கென சிலநொடிகளேனும் செலவிடசொல்லேன் </span><br /><span class="">நல்லவேளை பால்சுரக்க எந்திரமில்லை</span><br /><span class="">இருந்துவிடில் எனைமுழுதாய் மறந்திருப்பாள்.</span><br /><br /><br /><span class="">குடிலை மாடியாக்கி</span><br /><span class="">கலர்கலராய் வர்ணம்தீட்டி சொகுசாய் வாழஆசை</span><br /><span class="">நடைவண்டி பயணம்மாறி </span><br /><span class="">பொதுவண்டிக்கு காத்திருந்து சலித்துப்போய்</span><br /><span class=""><span class="">சொந்த வண்டியில் ஊர்வலம்</span> போகஆசை</span><br /><span class="">கனவுகளை நினைவாக்க பட்டணம்போனார்</span><br /><span class="">பணம்!</span><br /><span class="">மாறிப்போன இவ்வுலகினிலே </span><br /><span class="">பணமே வாழ்க்கையென மாறிவிட்டது</span><br /><span class="">வணிகம் சம்பளம் பங்குச்சந்தையென </span><br /><span class="">என்தந்தையின் </span><span class="">குருதிகூட பணமாய்மாறிப்போனது</span><br />வேலையுடன் குடித்தனம் நடத்தும்<br />என்தந்தையுடன்,<br />தினமும் புகைப்படத்தில்தான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன்<br /><br /><br />இணையதளத்தில் உலவிக்கொண்டிருக்கிறான் நாள்முழுதும்<br />முகந்தெரியா மின்னணுநண்பர்களை தேடிக்கொண்டிருகிறான்<br />அருகிலேயே யிருந்தபின்னும்<br />என்னோடுபேச நேரமில்லைஎன் அண்ணனுக்கு...<br />சரியென அக்காளிடம் சென்றேன்<br />எப்போதுமே வேலையாக யிருக்கிறாள்<br />தொலைபேசியில்...<br />ஏக்கத்தோடிருக்கும் எனைக்கூட கவனிக்காமல்!<br /><br />பொங்கியெழும் பாசந்தனைப் பொத்திப்பொத்தி<br />நானுமொரு எந்திரமாய் இயங்கிவருகிறேன் <span class=""></span><br />ஒற்றையடிப்பாதையிலே ஒற்றையாய் பயணிக்கிறேன்<br />அப்பாஅம்மா உடன்பிறந்தோரென யாரேனும்<br />வர மாட்டரோஎன திரும்பித்திரும்பிப் பார்க்கிறேன்<br />பாசத்திற்கான என்னேக்கங்கூட வளர்ந்துகொண்டேபோகிறது<br />அறிவியலின் வளர்ச்சிபோல..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6028268617955250510-7427538558591513017?l=en-viralgal-eluthinal.blogspot.com' alt='' /></div>ஜெய ஜீவகன்noreply@blogger.com0